Rechtszaak van de week

Godfather in de polder: twee moorden voor de prijs van één (Nieuwe Revu 31)

Wie?Alduino G.

Zaak? Meerdere keren medeplegen van moord

Twee Brazilianen worden op 22 februari 2002 langs de snelweg bij Woerden door het hoofd geschoten. Eén van hen wordt achtergelaten met broek en onderbroek op zijn enkels. Opdrachtgever: maffiabaas Filippo C. Welkom bij The Godfather in de polder.

“Terugkeren met de drugs, stoppen bij een vluchthaven, neerschieten en op het platteland gooien,” zo luidde de instructie van deze ‘Don Corleone’ aan de twee huurmoordenaars, die speciaal voor deze opdracht uit Italië waren overgevlogen. De grote vraag is of verdachte, volgens het openbaar ministerie een kopstuk in de internationale drugshandel, afwist van de plannen voor deze moord.

Het is een bijzondere zitting, vandaag voor de meervoudige kamer te Utrecht. Alleen de filmmuziek op de achtergrond ontbreekt, anders zou het plaatje compleet zijn. Alduino G. spreekt druk gebarend en met veel gevoel voor drama in het Italiaans tegen zijn tolk. Hij is het prototype Italiaan, goed gekleed en met zijn 44 jaar nog altijd het machotype. En dat laat hij merken ook. Op vragen van de vrouwelijke officier van justitie antwoordt hij intimiderend en soms zelfs een tikje agressief. Idem dito tegen één van vrouwelijke rechters. Lichtelijk geïrriteerd is hij, als hij meermalen op hetzelfde moet ingaan.

Wie is deze Aldo? Naast een braaf leven als restauranthouder in Amsterdam had hij contacten in de Braziliaanse drugswereld en regelde hij onderdak voor leden van de maffia. Zo kwam hij contact met Filippo. Maar Aldo is de onschuld zelve: “Ik wist niet dat Filippo zo’n machtig man was binnen de maffia. Hij had een wat mongoloïde uiterlijk, een Russisch vriendinnetje en hij liep de hele dag hand in hand met haar door Amsterdam.” Toch besluiten ze samen naar Brazilië te gaan, waar Aldo drugscontacten regelt voor Filippo. En daar wordt al besloten de Braziliaanse drugskoerier op te lichten en te vermoorden. Als later blijkt dat er twee koeriers naar Nederland komen in plaats van één, wordt besloten de ander ook om te leggen: “Eén of twee, dat maakt niet zoveel uit.”

Aldo verklaart tijdens de zitting doodsbang te zijn geweest voor Filippo en bedreigingen te hebben ontvangen in de trant van ‘in het kanaal eindigen’. Hij deed dus maar wat Filippo wilde, zelfs de drugshandel gebeurde ‘onder druk’. Daarnaast benadrukt hij niets van de plannen voor de moorden te hebben afgeweten. Volgens de officier van justitie klopt zijn verhaal niet. Uit verklaringen van getuigen blijkt dat Aldo en Filippo vriendschappelijk en gelijkwaardig met elkaar omgingen, en Filippo heeft verklaard dat hij en Aldo samen de moorden hebben beraamd. Enfin. Nadat de twee lijken in een talud zijn achtergelaten, wordt de auto schoongemaakt in de garage van Aldo. Hierbij moet één van de huurmoordenaars overgeven bij het zien van zoveel bloed en aanverwante zaken. De vraag is of Aldo hierbij aanwezig was.

En dan komt het requisitoir. “Ik vorder dan ook dat uw rechtbank Alduino G. veroordeelt tot een levenslange gevangenisstraf,” zijn de ferme woorden van de officier aan het slot van haar uur durende betoog. De advocaat wijst alle betrokkenheid van verdachte af en vraagt om vrijspraak. Aldo oogt plots tien jaar ouder.

Het vonnis:

Alduino wordt veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. De rechtbank acht de verklaringen van maffiabaas Filippo geloofwaardiger dan die van Alduino en vindt dat zowel het medeplegen van moord alsmede het importeren van 20kg cocaine wettig en overtuigend is bewezen. Daarnaast benadrukt de rechtbank dat verdachte geen enkel respect heeft getoond voor het menselijk leven. Advocaat Marnix van der Werf is verbijsterd over de uitspraak en gaat in hoger beroep: “Alleen omdat mijn cliënt bij de politie een ontkennende verklaring heeft afgelegd die hij tijdens de zitting heeft genuanceerd wordt er meer waarde gehecht aan de verklaring van Filippo. Absurd, dit heb ik nog nooit meegemaakt.” Wordt vervolgd.