Rechtszaak van de week

Hij verkrachtte Mariska: ‘Ze vond het niet erg’ (Nieuwe Revu 5)

Wie? Hendrik H. (44)

Zaak? Verkrachting

Hij had een wereldbaan. Als rij-instructeur stapten er de leukste vrouwen bij hem in de auto. ‘Knufffelkutjes’ waren het. Een van hen verkrachtte hij.

Twee uur duurden de rijlessen van Mariska (22), met daartussen een korte pauze. Werd er eerst braaf koffie gedronken op de rijschool, al snel vonden de pauzes bij een recreatiegebied plaats. Hendrik was nog best aardig geweest. Hij had immers tegen haar gezegd: ‘Als je het niets vindt dan moet je het zeggen.’ Maar blijkbaar vond ze het best leuk om op zijn schoot te zitten en door hem betast te worden. Toen ze even later wel degelijk aangaf dat hij ‘dit maar beter niet kon doen,’ ging hij toch gewoon door met vingeren. Hij was nieuwsgierig. Logisch toch?

Verdachte is zichtbaar zenuwachtig als hij vandaag tegenover de rechters plaatsneemt. Enkele minuten later komt het slachtoffer binnen, samen met haar vriend en therapeut. Mariska is zwakbegaafd. En dat wist Hendrik. Voorafgaand aan de rijlessen had hij immers een gesprek gehad met haar persoonlijk begeleidster. Hij moest niet te hoge eisen aan haar stellen en vooral geduldig zijn. “Ik zal extra vriendelijk voor haar zijn,” had hij gezegd. Het was dan ook lief van hem dat hij theorielessen bij haar thuis wilde geven. En extra vriendelijk was hij ook toen hij haar verkrachtte, daar op dat meisjesbed. “Mariska vond het niet erg,” is de uitleg van verdachte aan rechter. “We hebben zelfs na afloop nog tien minuten geknuffeld.” Op de publieke tribune stevent de vriend van het slachtoffer naar buiten. Het wordt hem te veel. Even later keert hij terug met twee man parketpolitie. “Verdachte heeft misbruik gemaakt van de verstandelijke beperking, het leeftijdsverschil én van zijn positie,” is de conclusie van de officier van justitie. “Hij heeft haar wel degelijk gedwongen.” Daar komt nog bij dat meneer al eerder veroordeeld is voor ontucht, met zijn minderjarige dochter en nichtje wel te verstaan. Eis: twintig maanden celstraf waarvan tien voorwaardelijk. Volgens de advocaat was de vrijpartij uiteraard met wederzijdse instemming. En dan wordt de zitting gesloten. Hendrik weet niet hoe snel hij weg moet komen. “Blijf jij maar even hier,” zegt één van de agenten tegen de vriend van Mariska terwijl ze hem vastpakt. Hij rukt zich los. “Nee, even wachten.” Met moeite geeft hij gehoor aan het verzoek.

Uitspraak in de zaak Hendrik H. luidt:

‘Hendrik wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien maanden waarvan vijf voorwaardelijk.’